της Maria Nazer, σχόλιο στο fb.
Η πρωτιά πάει στο Ρέθεμνος. Έχω καταλάβει ότι αυτό συμβαίνει στις φυλετικές οικογένειες. Δηλαδή στις αγροκτηνοτροφικές οικογένειες. Τους βλέπω ότι εδώ δεν έχει αλλάξει τίποτα. Για κάποιο λόγο τα παιδιά τών κτηνοτρόφων πάνε και παντρεύονται από μικρά βρίσκοντας ταίρι από άλλη αγροκτηνοτροφικη οικογένεια και κάνουν αμέσως αμέσως τρία παιδιά.
Αλλά ακόμη και φυλετικές οικογένειες όπου τα παιδιά έχουν ανοιχτεί σε επιχειρήσεις σε τουριστικές περιοχές αλλά η κουλτούρα παραμένει στο προηγούμενο κτηνοτροφικό υπόβαθρο,το ίδιο ακριβώς . Τους φτιάχνουν καλό σπίτι οι γονείς, συνήθως πάνω από το δικό τους,τα προικίζουν, παίρνουν στο αγόρι ένα καλό τέσσερα επί τέσσερα,και τα παντρεύουν στην μέση της πλατείας με μπαλοθιές και πλούσια γαμοπίλαφα.
Παντρεύονται χωριανούς τους ή το πολύ από το παραδιπλανό χωριό.
Παραδόξως, είναι ταιριαστοί οι νεόνυμφοι.
Μιλούν ίδια γλώσσα, καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να συνεννοηθούν με άλλους που βρίσκονται εκτός.
Και η ζωή συνεχίζεται κάνοντας παρέες μόνο μεταξύ τους. Γλέντια, μεθύσια, παρέες κάθε βράδυ, τραπεζωματα σε αφθονία αφού όλοι μεταξύ τους είναι συντεκνοι,και η μάνες και οι πεθερές βοηθούν τή νύφη να τής μεγαλώνουν τα κοπέλια .
Τα κοπέλια τους δεν είναι ποτέ φοβισμένα, βγαίνουν από μικρά με ένα τσαμπουκά. Ευγενεστατα δηλαδή, αλλά σε κοιτούν απευθείας στα μάτια και λένε χωρίς προσχήματα αυτό που θέλουν.
Επίσης από μικρά κερνάνε. Πχ έρχονται στο μαγαζί και δεν καταδέχονται να πάρουν ρέστα όταν είναι ψιλά.
Επίσης είναι τα μόνα που όταν μπαίνουν στο μαγαζί, λερώνει η αρβύλα τους το πάτωμα με χώματα.