Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ:

[Διονύσης Αλεξόπουλος]

του Asterios Kechagias (ανάρτηση στο fb 19/09/2026)

ΚΡΙΣΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ

Οι παθογένειες του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου έχουν επισημανθεί από πολλούς στο παρελθόν αλλά τμηματικά. Συνήθως η εστίαση δίνεται σε ορισμένες συγκεκριμένες παθογένειες, οι οποίες παρουσιάζονται με αποστασιοποιημένο τρόπο. Εκείνο που δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής είναι μια πιο ολιστική παρουσίαση του φαινομένου όπως αυτή επιδρά στο βίωμα ενός πανεπιστημιακού, επηρεάζοντας τη ζωή και την ψυχολογική του διάθεση. Για να πάρει κάποιος μια γεύση από το πώς λειτουργεί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, αποφάσισα να καταγράψω μια σειρά από προσωπικές εμπειρίες, όχι υπαινισσόμενος ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα αποτελούνται από αγίους ή ότι δεν γίνεται να διαφθαρούν εξίσου, αλλά ακριβώς επειδή θα πρέπει να μάθει ο κόσμος το τι συμβαίνει την ίδια στιγμή μέσα στα δημόσια και το γιατί η ύπαρξη εναλλακτικής είναι αναγκαία. Όλα όσα αναφέρω στο κείμενο τα αναφέρω ακριβώς λόγω του ενδιαφέροντός μου για το δημόσιο πανεπιστήμιο και όχι για να αναδείξω μια κάποια προσωπική δίκη ή για να στραφώ εναντίον συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι στην τελική είναι μέρος ενός ισχύοντος συστήματος και χορεύουν στον ρυθμό που έχουν μάθει. Κάποια στιγμή όμως αυτό θα πρέπει να αλλάξει και για να αλλάξει θα πρέπει να ασκηθεί πίεση και από εξωπανεπιστημιακούς. Οπότε πρέπει να μάθουν τι συμβαίνει. Επειδή πρόκειται για ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος, θα κοινοποιηθεί από μένα σε όλους τους αρμόδιους φορείς. Στο fb το σπάω σε δύο κομμάτια, διότι δεν χωράει όλο σε μια δημοσίευση.
Για όλα αυτά που αναφέρω εδώ έχω άμεση εμπειρία και υπάρχουν και οι σχετικές αποδείξεις (από βιντεοληπτικό υλικό μέχρι πρακτικά συνεδριάσεων και μάρτυρες). Το κείμενο αυτό το έστειλα σε δύο γνωστά ελληνικά ειδησεογραφικά site και κανένα δεν δέχτηκε να το δημοσιεύσει, προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες, αλλά με τον πιθανό λόγο να είναι το ότι δεν ήθελαν να δημοσιεύσουν κείμενο που επιρρίπτει ευθύνες και σε πολιτικά πρόσωπα. Είναι ελεύθερος να το δημοσιεύσει εκ των υστέρων όποιος επιθυμεί. Παρακάτω βάζω τα αρχικά των ονομάτων των εμπλεκόμενων μελών ΔΕΠ, έχοντας συμβουλευτεί και δικηγόρο. Μπορούσα να βάλω και ολογράφως τα ονοματεπώνυμά τους αλλά είναι τόσο δυσάρεστα αυτά που θα αναφέρω, ώστε προτιμώ τα αρχικά για να δυσχεραίνω λίγο την απογοήτευση όσων ατόμων τυχαίνει να τους γνωρίζουν. Όσα αναφέρω είναι δημόσιες ή κοινοποιήσιμες διαδικασίες, οπότε δεν υπάρχει θέμα και μάλιστα για ό,τι αναφέρω έχω τις σχετικές αποδείξεις. Αν αντέξετε να το διαβάσετε μέχρι τέλους χωρίς να αισθανθείτε ανακάτεμα στο στομάχι, δηλώστε συμμετοχή σε πειράματα υψηλής αντοχής. Η επιστήμη σάς χρειάζεται.
1) Κρίση διδακτορικής διατριβής
Φθινόπωρο του 2021. Πλησιάζουν οι μέρες για την κρίση-υποστήριξη της διδακτορικής μου διατριβής στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Α.Π.Θ. Το θέμα της αφορούσε τις παλαιοδιαθηκικές διηγήσεις περί γιγάντων και μια συγκριτική μελέτη τους με τη μυθολογία των γειτονικών λαών (αρχαία Ελλάδα και Εγγύς Ανατολή). Είχα περάσει κάμποσα χρόνια σε σπουδές αρχαίων γλωσσών στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο Ιεροσολύμων και η διατριβή μου εμπεριείχε μεταφράσεις κειμένων πολλών διαφορετικών αρχαίων λαών από το πρωτότυπο και με πολλά σημεία πρωτοτυπίας. Είχα συζητήσει κομμάτια της με καταξιωμένους ερευνητές και καθηγητές του εξωτερικού και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι από τα ευρήματα. Ένιωθα, λοιπόν, σίγουρος μέσα μου ότι θα ήταν περίπατος η διαδικασία της υποστήριξης. Υπολόγιζα όμως χωρίς τον ξενοδόχο.
Για να καταλάβει κανείς πώς λειτουργεί αυτό: Όταν επιλέγεις θέμα διδακτορικής διατριβής, ορίζεται η τριμελής επιτροπή που θα την επιβλέπει. Της τριμελούς προΐσταται ο επιβλέπων καθηγητής σου και υπάρχουν δύο ακόμη συμπληρωματικά μέλη, για να συμβάλουν στην επίβλεψη. Όταν ολοκληρωθεί η συγγραφή της διατριβής και κατατεθεί προς κρίση, η συνέλευση του τμήματος αποφασίζει για το ποια θα είναι η επταμελής επιτροπή που θα κρίνει τη διατριβή. Στην επταμελή επιτροπή ανήκουν υποχρεωτικά τα μέλη της τριμελούς, συν τέσσερις ακόμη καθηγητές που πρέπει να έχουν συνάφεια με το αντικείμενο που θα κρίνουν.
Ο επόπτης καθηγητής της διατριβής μου είχε βγει στο σύνταξη λίγο πριν την κρίση και, σύμφωνα με τον νόμο, οι αφυπηρετήσαντες καθηγητές δεν έχουν δικαίωμα να μετέχουν στις συνελεύσεις του τμήματος. Όταν πραγματοποιήθηκε, λοιπόν, η συνέλευση που θα αποφάσιζε για την επταμελή επιτροπή που θα με κρίνει, ένα από τα υπόλοιπα μέλη της τριμελούς, ο Ι.Μ., εκμεταλλεύτηκε την απουσία του επόπτη καθηγητή μου και -για λόγους που δεν κατανοούσα αρχικώς-, κατάφερε να βάλει στην επταμελή έναν Πατρολόγο, τον Χ.Α., ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με το θέμα της διατριβής μου. Η διατριβή μου, στις περίπου 400 σελίδες της, είχε μόνο μια αναφορά σε εκκλησιαστικό συγγραφέα κι αυτή σε υποσημείωση με παραπομπή σε δευτερεύουσα βιβλιογραφία. Δεν με ενδιέφερε ποτέ η Πατρολογία και το θέμα μου άλλωστε ανήκε στην Παλαιά Διαθήκη και τις Βιβλικές Σπουδές. Δεν μπορούσα να κατανοήσω για ποιον λόγο να κάνει κάτι τέτοιο. Το έκρινα ως αψυχολόγητη κίνηση. Τα άλλα μέλη της επταμελούς είχαν όλα συνάφεια αντικειμένου. Ήταν δύο παλαιοδιαθηκολόγοι από τη Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης, ο Τ.Γ. και ο Α.Π., ένας καινοδιαθηκολόγος από το Τμήμα Θεολογίας Α.Π.Θ., ο Χ.Α., και ένας καινοδιαθηκολόγος από τη Θεολογική της Αθήνας, ο Κ.Ζ.
Έφτασε, λοιπόν, η μέρα της υποστήριξης, η οποία θα γινόταν διαδικτυακά (λόγω COVID). Αφού παρουσίασα την εργασία μου, μετά ακολούθησε σχολιασμός της από κάθε μέλος της επταμελούς. Τα τέσσερα μέλη της επταμελούς (ο επόπτης μου, ο Τ.Γ., ο Χ.Α. και ο Κ.Ζ.) είπαν πολύ θετικά σχόλια για την εργασία, με τον Χ.Α. να λέει ότι είναι από τις καλύτερες διατριβές που έχουν περάσει σε όλη την ακαδημαϊκή του πορεία. Όταν έφτασε όμως η σειρά του Ι.Μ., του καθηγητή της τριμελούς ο οποίος έκανε τις 'περίεργες' κινήσεις, ακολούθησε μια εντελώς χυδαία επίθεση προς το πρόσωπό μου, σε πνεύμα παραληρήματος. Τα σχόλιά του δεν σχετίζονταν με το θέμα της εργασίας αλλά με οτιδήποτε του ερχόταν στο μυαλό. Με κατηγόρησε ακόμη και για τη χρήση της λέξης «σεξ» μέσα στη διατριβή (αναφερόμενη σε βιβλικό χωρίο που περιέγραφε σεξουαλική πράξη). Ο συγκεκριμένος καθηγητής επί ένα μισάωρο και κλέβοντας χρόνο από άλλους σχολιαστές, δεν σταμάτησε να μου επιτίθεται προσωπικά με υβρισμούς και με ανακρίβειες. Είχα μείνει άναυδος από αυτή την επίθεση, γιατί δεν έβρισκα κανέναν λόγο να την κάνει. Δεν είχαμε ποτέ ιδιαίτερη σχέση μαζί ούτε τον είχα βλάψει για να επιζητεί εκδίκηση. Το έκτο μέλος της επταμελούς που μίλησε μετά, ο Α.Π., είπε κάτι γενικόλογα για να καταλήξει ότι δεν συμφωνεί με τα συμπεράσματα και το έβδομο μέλος, ο πατρολόγος Χ.Α. σχολίασε απλώς τη μοναδική αναφορά μου σε πατερικό έργο για να μου πει ότι διαφωνεί με την ερμηνεία του ενώ δεν είχα δώσει κάποια ερμηνεία και απλώς παρέπεμπα σε δευτερεύουσα βιβλιογραφία.
Αφού μιλήσουν όλα τα μέλη της επταμελούς, ο υποψήφιος αποχωρεί από το διαδικτυακό δωμάτιο για να συνεδριάσουν μόνα τους τα μέλη και να αποφασίσουν τη βαθμολογία. Συνεδρίαζαν επί 40 λεπτά, κάτι εντελώς ασυνήθιστο. Εν τέλει μου ανακοίνωσαν ότι η διατριβή μου βαθμολογήθηκε με «Καλώς», δηλαδή ο χαμηλότερος βαθμός που μπορεί να δοθεί σε διδακτορική διατριβή. Το γεγονός αυτό με έκανε έξαλλο. Και όταν έμαθα εκ των υστέρων τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους συνέβη, έγινα ακόμη πιο έξαλλος. Τι είχε συμβεί; Στα 40 λεπτά της συνεδρίασής τους, ο Ι.Μ. προσπαθούσε να πιέσει για την απόρριψη της διατριβής μου. Ήταν αποφασισμένος δηλαδή να με κόψει. Και εδώ τον βοηθούσε ο κανονισμός, ο οποίος ορίζει ότι για να περάσει μια διατριβή θα πρέπει πέντε από τα επτά μέλη της επταμελούς να την υπερψηφίσουν. Δεν πηγαίνει δηλαδή πλειοψηφικά. Αν τρία μέλη της επταμελούς συμφωνήσουν να μην περάσει, η διατριβή απορρίπτεται. Τέσσερα μέλη της επταμελούς υποστήριζαν τη διατριβή μου για να πάρει βαθμό Άριστα και τα υπόλοιπα τρία μέλη προσπαθούσαν να μην περάσει. Γιατί τόσο μένος;
Όπως πληροφορήθηκα αργότερα, ο Ι.Μ. δεν είχε πρόβλημα μαζί μου. Είχε πρόβλημα με τον επόπτη μου και ήθελε απλώς να τον εκδικηθεί μέσω εμού. Το αστείο της υπόθεσης ήταν ότι ο επόπτης μου, ήταν αυτός που είχε βοηθήσει τον Ι.Μ. να πάρει τη θέση καθηγητή στο πανεπιστήμιο. Αλλά επειδή τσακώθηκαν σε κάποια φάση με υπαιτιότητα του Ι.Μ., ο Ι.Μ. ήθελε μέσω εμού να εκδικηθεί τον επιβλέποντα καθηγητή της διατριβής μου. Έψαχνε, λοιπόν, να βρει άλλα δύο άτομα που θα με καταψήφιζαν για να μπορέσει να την κόψει. Απ' ό,τι φαίνεται είχε υπό τον έλεγχό του τον Α.Π., μάλλον επειδή ο τελευταίος αναμενόταν να κριθεί για να γίνει τακτικός καθηγητής. Αν ο Α.Π. υποστήριζε τη διατριβή μου, ο Ι.Μ. θα σαμπόταρε τη δική του προαγωγή. Όσο για τον πατρολόγο Χ.Α., δεν κατάλαβα ποτέ για ποιον λόγο να βοηθήσει τον Ι.Μ., ίσως του χρωστούσε χάρη.
Με άλλα λόγια, η διατριβή μου, παραλίγο να μην περάσει. Έχουν περάσει ένα σωρό διατριβές-αντιγραφές με Άριστα και η δική μου που για πρώτη φορά έφερνε στο φως κείμενα πολλών λαών μεταφρασμένα από το πρωτότυπο, παραλίγο να μην περάσει. Πώς πέρασε εν τέλει; Για έναν άσχετο με τη διατριβή μου λόγο. Ο πατρολόγος, αναλογιζόμενος την αδικία εις βάρος μου στο να κοπώ εντελώς, πρότεινε ως μέση λύση να με περάσουν με «Καλώς», με τη χαμηλότερη βαθμολογία (η βαθμολογία αναγράφεται ρητώς πάνω στο πιστοποιητικό της συγκεκριμένης Σχολής). Έπειτα από πίεση δέχτηκε ο Ι.Μ. και κάπως έτσι πέρασε η διατριβή μου. Όπως θα την έκοβαν χωρίς να τους ενδιαφέρει καν το περιεχόμενό της και η επιστημονικότητά της, έτσι τελικά την πέρασαν. 
Η εμπειρία αυτή ήταν τόσο εξοργιστική και άδικη, ώστε για τις επόμενες δύο εβδομάδες δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι από την οργή και την απογοήτευσή μου. Έστειλα επιστολή προς όλους τους καθηγητές της Σχολής, προς το Τμήμα, την Πρυτανεία και το Υπουργείο για να καταγγείλω τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, ζητώντας να περάσει από πειθαρχικό ο συγκεκριμένος καθηγητής. Μάρτυρες υπήρχαν και μάλιστα είχα κάνει recording όλη τη διαδικασία της κρίσης, έπειτα από έγκριση που έλαβα σε σχετικό μου ερώτημα προς την υπηρεσία. Έχω δηλαδή μαγνητοσκοπημένα όλα όσα έγιναν τότε. Μαντέψτε: δεν έγινε τίποτε. Είναι φοβερό το πώς λειτουργεί στους πανεπιστημιακούς χώρους η συναδελφική αλληλεγγύη ακόμη και εις βάρος φοιτητών τους. Μόνο η λέξη «ομερτά» φαίνεται να ταιριάζει για να περιγράψει αυτή την κατάσταση.
Μου έκανε φοβερή εντύπωση, η περίπτωση μιας καθηγήτριάς μου, η οποία είπε σε συνάδελφό της ότι «καλά τον έκαναν τον Αστέρη γιατί είχε εκθέσει το τμήμα στην αξιολόγηση». Εννοούσε μια εξωτερική αξιολόγηση που είχε γίνει χρόνια πριν με τον νόμο Διαμαντοπούλου 2011-2012. Είχαν έρθει αξιολογητές από το εξωτερικό για να αξιολογήσουν το τμήμα και εγώ ως φοιτητής είχα πάρει τον λόγο και ανέφερα διάφορα αρνητικά που είχα παρατηρήσει. Δεν το έκανα επίτηδες αλλά τότε ήμουν ανυποψίαστος προπτυχιακός φοιτητής και θεωρούσα ότι η αξιολόγηση δεν γίνεται για να κρύψουμε κάτω απ' το χαλί τα προβλήματα αλλά για να τα εντοπίσουμε και να τα διορθώσουμε. Ε λοιπόν, αυτή η καθηγήτρια μου το κρατούσε από τότε και δεν δίστασε να δείξει τη χαρά της για την αδικία που υπέστην στην υποστήριξη του διδακτορικού μου. Είναι θλιβερό το τι άτομα έχουν την ιδιότητα διδάσκοντα και παιδαγωγού σε ελληνικά πανεπιστήμια. Υπόψιν ότι όλα αυτά έγιναν σε θεολογική σχολή, από άτομα που υποτίθεται ότι περιμένει κανείς να δείχνουν πιο ηθική στάση. Θα δείτε κι άλλα για τις θεολογικές παρακάτω.
Σαν να μην έφταναν τα όσα έκανε ο Ι.Μ. κατά τη διάρκεια της κρίσης, φαίνεται ότι αμέσως μετά την ημέρα της υποστήριξης, είχε μετανιώσει που επέτρεψε να περάσει η διατριβή μου και ενώ προετοίμαζα την κατάθεση της τελικής της μορφής στη βιβλιοθήκη και στο αποθετήριο, μπούκαρε κυριολεκτικά στη γραμματεία της σχολής απαιτώντας να μην δεχτούν την κατάθεση της τελικής μορφής της εργασίας μου. Η γραμματέας τού είπε ότι αυτό δεν είναι εφικτό εφόσον η διατριβή εγκρίθηκε και ο Ι.Μ. άρχισε να βρίζει και να απειλεί τη γραμματέα ενώ παραλλήλως έστελνε υβριστικά email και απειλές στον Τ.Γ., μέλος της επταμελούς και Επίκουρο Καθηγητή της σχολής, επειδή τόλμησε να με υποστηρίξει και δεν άκουσε τον 'ανώτερό' του. Κρατήστε το όνομα Τ.Γ. γιατί μετά γίνεται πιο ενδιαφέρουσα η εξέλιξη της ιστορίας.
Επειδή ο Ι.Μ. δημιουργούσε προβλήματα και σε άλλους συναδέλφους του, μερικά άτομα από το τμήμα τον πίεσαν να συνταξιοδοτηθεί νωρίτερα, ώστε να ξεμπερδεύουν απ' αυτόν. Εν τέλει αποχώρησε και τώρα απολαμβάνει τη σύνταξή του ανέμελος. Δεν τον έδιωξαν εξαιτίας όσων είχε κάνει σε μένα, αλλά επειδή ενοχλούσε τους ίδιους. Ως φοιτητής που αδικείσαι, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να δικαιωθείς. Είχα κάνει καταγγελία στο Τμήμα, στην Πρυτανεία, στο Υπουργείο και στον Συνήγορο του Φοιτητή και ο ένας με πετούσε στον άλλο σαν μπαλάκι, λέγοντας ότι δεν είναι στις δικές του αρμοδιότητες αυτό και ότι θα πρέπει να απευθυνθώ αλλού.
Το ακόμη πιο αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής δεν ήταν καν «διδάσκων» με την ακριβή σημασία της λέξης. Δεν πατούσε στα μαθήματά του ή ερχόταν όποτε θυμόταν για να μας πει ότι φεύγει και δεν θα κάνει μάθημα. Ήταν καθηγητής Παλαιάς Διαθήκης που δεν ήξερε ούτε εβραϊκά ούτε είχε κάποια  ξενόγλωσση δημοσίευση σε peer-review περιοδικά. Απ' ό,τι έμαθα από άλλα μέλη ΔΕΠ, τον έκαναν καθηγητή επειδή τον λυπήθηκαν. Τους κλαιγόταν ότι δεν είχε λεφτά να συντηρήσει την οικογένειά του. Και εν τέλει μόλις μονιμοποιήθηκε στράφηκε ενάντια σε όσους τον ευεργέτησαν. Διότι έτσι λειτουργούν συνήθως τα πράγματα στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Μη φανταστείτε ότι οι θέσεις δίνονται με κριτήριο τα καλά βιογραφικά και την αξιοκρατία. Όταν φτάσετε στο σημείο (3) θα καταλάβετε. Το 'ωραίο' έρχεται σε λίγο.

[Διονύσης Αλεξόπουλος]

2) Η επίθεση αναρχικών
Λίγους μήνες μετά τα γεγονότα της υποστήριξης και με εμένα σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση λόγω της αδικίας, η μόνη μου παρηγοριά και εκτόνωση ήταν οι βραδιές επιτραπέζιων παιχνιδιών μαζί με φίλους στο Α.Π.Θ. Από το 2015, και σε μια προσπάθεια να δοθεί λίγη περισσότερη ζωή στο νυχτερινό αδειανό πανεπιστήμιο, είχα καθιερώσει βραδιές παιχνιδιού, με φοιτητές και φοιτήτριες από πολλά διαφορετικά τμήματα να έρχονται για να παίξουμε μαζί «Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο», ένα παιχνίδι ρόλων με κάρτες. Ήμασταν μια άτυπη ομάδα, δεν ανήκαμε σε παρατάξεις. Όταν ο καιρός ήταν καλός μαζευόμασταν και παίζαμε στα γρασίδια του πανεπιστημίου ενώ τον χειμώνα μέσα στη Σχολή Θετικών Επιστημών. Είχαμε περάσει πολλά βράδια έως το ξημέρωμα παίζοντας παρέα. Ένα όμως από αυτά τα βράδια, λίγους μήνες μετά τα γεγονότα της υποστήριξης της διατριβής μου, δεχθήκαμε ξαφνικά επίθεση από αναρχικούς κουκουλοφόρους μέσα στη ΣΘΕ. Γύρω στα 30 άτομα εισέβαλαν μέσα σε μια πανεπιστημιακή σχολή με λίστα που εμπεριείχε τα ονόματα των διοργανωτών και όταν μας ταυτοποίησαν, άρχισαν να μας χτυπούν κατηγορώντας μας για μια επίθεση που έκανε κάποιος άλλος σε ένα στέκι τους. Η πλήρης περιγραφή του περιστατικού έχει δημοσιευθεί από την Athens Voice εδώ: (https://www.athensvoice.gr/.../kataggelia-gia-epithesi.../) και η επιβεβαίωση των όσων καταγγείλαμε εκεί έγινε από ξεχωριστή έρευνα του Inside Story (https://insidestory.gr/article/i-viaii-nykta-toy-apth), οπότε δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω με λεπτομέρειες.
Εν ολίγοις, επί μια ώρα μας είχαν ομήρους μέσα στη σχολή, έχοντας μπλοκάρει τις εξόδους και ανακρίνοντάς μας για το περιστατικό. Και όλα αυτά μέσα σε μια πανεπιστημιακή σχολή, με απειλές ότι αν μιλήσουμε στην αστυνομία θα μας σκοτώσουν ή θα βλάψουν τις οικογένειές μας. Αυτή η επίθεση έκανε την ψυχολογία μου ακόμη χειρότερη και με γέμισε με ακόμη περισσότερη οργή. Διότι η παρέα μου τρόμαξε και δίστασε να ξαναέρθει για παιχνίδι, οπότε η ομάδα μας έπειτα από 6 χρόνια παιχνιδιού διαλύθηκε χωρίς να έχουμε φταίξει σε τίποτα. Έχασα τη μόνη ψυχαγωγική δραστηριότητα που είχα εκείνο το διάστημα και επειδή δεν ανήκα σε παρατάξεις ή κόμματα, ουδείς απ' τους διάφορους χώρους βοήθησε στην καταγγελία του γεγονότος. Μόνο συγκεκριμένοι Καθηγητές βοήθησαν στην ανάδειξη του περιστατικού. Άτομα του αναρχικού χώρου, προσπάθησαν μάλιστα να μας βγάλουν ψεύτες, ότι δεν έγινε ποτέ ο ξυλοδαρμός μας, αφού στην Ελλάδα κυριαρχεί γενικότερα η αντίληψη ότι αν δεν είσαι του χώρου μας ή αν ο θύτης είναι του χώρου μας, τότε δεν μας νοιάζει αν είσαι θύμα βίας.
Το ενδιαφέρον όμως για τον τρόπο λειτουργίας του ελληνικού πανεπιστημίου είναι ότι όταν εν τέλει οι τραμπούκοι μας έδιωξαν με τη βία από το κτίριο και έχοντας αποφασίσει να μιλήσουμε για όσα συνέβησαν, ανατρέξαμε πρώτα στον τότε Πρύτανη του ΑΠΘ, τον Ν.Π. Προς μεγάλη μας έκπληξη, ο Ν.Π. άρχισε να κατηγορεί εμάς, τα θύματα της επίθεσης, επειδή μαζευτήκαμε νύχτα να παίξουμε παιχνίδι και προκαλούσαμε με την παρουσία μας. Αντί να σκεφτεί ότι ένας πανεπιστημιακός χώρος, και ιδίως μια σχολή, έπρεπε να είναι από τους πιο ασφαλείς χώρους για φοιτητές και φοιτήτριες, άρχισε να κατηγορεί εμάς και να προσπαθεί να μην δώσουμε δημοσιότητα στο περιστατικό. Ενόσω βρισκόμουν στο σπίτι φίλου μου, αμέσως μετά τα γεγονότα του ξυλοδαρμού, με το σώμα μας να πονάει, έλαβα ξαφνικό νυχτερινό τηλεφώνημα από καθηγητή της σχολής μου (θεολογική Α.Π.Θ.), ο οποίος, έπειτα από τηλεφώνημα που του έκανε ο Πρύτανης, μου έλεγε ότι δεν θα ήταν καλή κίνηση να μιλήσουμε στα κανάλια για όσα συνέβησαν γιατί θα χαλάσουμε την εικόνα του πανεπιστημίου. Το άκουσαν οι φίλοι μου και απελπίστηκαν. Αποφασίσαμε όμως να μιλήσουμε και μιλήσαμε.
Ευτυχώς, η Β.Κ. καθηγήτρια στο ΕΚΠΑ και φίλη μου στο facebook, με βοήθησε με τη διαδικασία της ανάδειξης του περιστατικού και με τη δημοσίευση της καταγγελίας στην Athens Voice. Και όντως το περιστατικό διαδόθηκε γρήγορα και το είχαν αναδείξει διάφορα κανάλια. Ο πρώην Πρύτανης, βέβαια, ανήλθε σε ακόμη υψηλότερη θέση αργότερα, διότι πάντα αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα. Επιβραβεύεσαι με βάση το πόσους γνωστούς έχεις και όχι με βάση το αν αξίζεις σαν άνθρωπος. Είχα καθίσει να γράψω ένα κείμενο εναντίον του συγκεκριμένου Πρύτανη για την απαράδεκτη συμπεριφορά του στο εν λόγω περιστατικό αλλά μαντέψτε: καμία απ' τις ιστοσελίδες και τις εφημερίδες στις οποίες το έστειλα, δεν δέχτηκε να το δημοσιεύσει. Ένας γνωστός 'δημοσιογράφος' είχε αρχικώς δεχτεί, αλλά μετά μάλλον «έπεσε σύρμα» και αρνήθηκε. Θα μπορούσε αυτό το κείμενο να επηρεάσει τη διαδικασία με την οποία ο τότε Πρύτανης επιχειρούσε να ανέλθει σε υψηλότερη θέση. Έχει πλάκα ότι τα ΕΑΑΚ και ο αναρχικός χώρος, με παρουσίαζαν σαν υποστηρικτή του εν λόγω Πρύτανη επειδή τόσο αυτός όσο και εγώ είχαμε ταχθεί υπέρ της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Ό,τι να 'ναι. Γιατί άραγε να επιζητεί πανεπιστημιακή αστυνομία ένα θύμα ανενόχλητης βίας και ομηρίας στο πανεπιστήμιο;
Το τι τσίρκο αποδείχτηκε η όλη αστυνομική έρευνα για το περιστατικό και η δικαστική διαδικασία περί αυτού καλύτερα να το αφήσουμε γιατί εδώ θέλω να εστιάσω μόνο στις παθογένειες του ελληνικού πανεπιστημίου. Αρκεί να πω μόνο ότι αφού καταθέσαμε τις μηνύσεις στην αστυνομία και αυτές πήγαν στο δικαστήριο, γράφοντας σε αυτές ένα σωρό προσωπικά στοιχεία, όπως ορίζει ο νόμος, η αστυνομία/δικαστήριο έδωσε κατόπιν αντίγραφα της μήνυσης στα άτομα που μηνύσαμε, οπότε στην ουσία τους έδωσε τις προσωπικές μας πληροφορίες. Σε απειλεί κάποιος ότι θα έρθει σπίτι σου να σου κάνει ζημιά ή να βλάψει τους δικούς σου, και η αστυνομία/δικαστήριο τον βοηθάει, δίνοντάς του απλόχερα τη διεύθυνσή σου και ένα σωρό άλλα προσωπικά δεδομένα. Είναι να τρελαίνεσαι με το πώς λειτουργούν όλα. Ευτυχώς είχα σκεφτεί να βάλω τη διεύθυνση του παλιού μου σπιτιού αλλά και εκεί κατοικούν μερικές φορές συγγενικά μου πρόσωπα. Όπως φαντάζεστε, οι θύτες δεν βρέθηκαν ποτέ και κάποιους απ' αυτούς τους ταυτοποιήσαμε εμείς μετά από μέρες έχοντας σημαντική εξωτερική βοήθεια, αλλά τη στιγμή που στη ΣΘΕ φορούσαν κουκούλες, άντε να το αποδείξεις στο δικαστήριο.
Επειδή, βέβαια, καταγγείλαμε το περιστατικό στις αρχές, μετά άρχισαν οι απειλές από διάφορες ομάδες προσκείμενες στον χώρο της αναρχίας και της άκρας αριστεράς. Μου έστειλαν ένα σωρό απειλές μέλη του Ρουβίκωνα και μέλη των ΕΑΑΚ, με κάποιους απ' αυτούς να ανεβάζουν σε πανεπιστημιακές σελίδες κείμενα με το ονοματεπώνυμό μου και με διάφορες συκοφαντίες (το είχαν ξανακάνει στο παρελθόν), αναγκάζοντάς με να τρέχω σε καινούργιες μηνύσεις και αγωγές. Όλα αυτά τα έχω αναφέρει σε άλλη δημοσίευση. Στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, ο κάθε τραμπούκος είναι ελεύθερος να σε συκοφαντεί, να σε απειλεί και να σε δέρνει, με την ανοχή της Πρυτανείας και της εκάστοτε Κυβέρνησης. Και όλα αυτά ενώ διακηρύσσει ότι αγωνίζεται για την προστασία της ελεύθερης έκφρασης στο πανεπιστήμιο. Ελεύθερης έκφρασης που αφορά μόνο ιδέες που εγκρίνει ο τραμπούκος. Έπειτα από αυτά τα περιστατικά, ένιωσα ότι δεν υπήρχε πλέον κάτι άλλο χειρότερο για να μου συμβεί στο ελληνικό πανεπιστήμιο και ότι τα είχα δει όλα. Δεν φανταζόμουν πόσο λάθος έπεφτα.
Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος (ήδη το ανέβασα).
Υπόψιν της κυρίας Υπουργού Sofia Zacharaki.

[Διονύσης Αλεξόπουλος]

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΛΗΡΩΣΗΣ ΘΕΣΗΣ ΣΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
3) Υποψηφιότητα για θέση στο πανεπιστήμιο
Έχοντας πει τα παραπάνω στο πρώτο μέρος της συγκεκριμένης δημοσίευσης, φτάνουμε στο 'καλύτερο' που είχα υποσχεθεί. Το 2024 προκηρύσσεται μια θέση Παλαιάς Διαθήκης και Ραβινικής Γραμματείας στο Τμήμα Θεολογίας Α.Π.Θ. Ήταν θέση πάνω στο αντικείμενό μου, με μια προσπάθεια να την κάνουν πιο φωτογραφική για άλλον υποψήφιο. Όταν ενδιαφέρεσαι για μια θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο, δηλώνεις συμμετοχή μέσω της πλατφόρμας ΑΠΕΛΛΑ, στην οποία αναρτάς όλα τα έγγραφα που ζητούνται, έχοντας μάλιστα τη δυνατότητα να δεις τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους και τα βιογραφικά τους. Από όσους είχαν δηλώσει ενδιαφέρον για τη θέση το καλύτερο βιογραφικό το είχαμε τρία άτομα. Ξέρω ότι δεν ακούγεται όμορφο να επαινεί κάποιος τον εαυτό του αλλά αυτή ήταν η αλήθεια και κάποια στιγμή θα πρέπει να μάθουμε να τολμάμε να αναδείξουμε τους εαυτούς μας εκεί που το αξίζουν, διότι ο φόβος μην ακουστεί αυτό αλαζονικό, δίνει πάσα στον κάθε άχρηστο να ακούγεται περισσότερο. Κάποιοι άλλοι διαγωνιζόμενοι δεν είχαν καν σχετικό με τη θέση αντικείμενο. Για να κάνω ένα μικρό spoiler: κανείς απ' τους τρεις μας που είχαμε καλύτερο βιογραφικό δεν την πήρε τελικά.
Ήταν η πρώτη φορά που δήλωσα ενδιαφέρον για θέση στο ελληνικό πανεπιστήμιο και ακόμη δεν ήξερα πώς λειτουργεί όλο αυτό. Δεν γνώριζα ούτε καν την ΑΠΕΛΛΑ. Πληροφορήθηκα για την προκήρυξη της θέσης εντελώς τυχαία από έναν συνάδελφο, λίγες μέρες πριν το deadline. Απ' τη μια δεν είχα καμία όρεξη να δηλώσω ενδιαφέρον για θέση στην Ελλάδα. Απ' την άλλη, επειδή η θέση ήταν στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη που μεγάλωσα, στη σχολή στην οποία φοίτησα και εκεί που βρίσκεται η οικογένειά μου, σκέφτηκα ότι θα ήταν μια ευκαιρία για να είμαι κοντά τους. Ειδικά η γιαγιά μου, η οποία έχει άνοια, κάθε φορά που με έχει κοντά της παρουσιάζει πάντα βελτιωμένη κατάσταση και οι γονείς μου παραλλήλως ηλικιώνονται και θα ήθελα να τους φροντίζω χωρίς να επιβαρύνω τον αδερφό μου που βρήκε δουλειά στο εξωτερικό. Για καθαρά οικογενειακούς-προσωπικούς λόγους αποφάσισα ότι δεν χάνω κάτι να δηλώσω ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη θέση. Άλλωστε, οι μισθοί καθηγητών πανεπιστημίου στην Ελλάδα είναι για γέλια σε σύγκριση με το τι αποδοχές (απο)λαμβάνουν στο εξωτερικό. Ανήρτησα, λοιπόν, στην ΑΠΕΛΛΑ εμπρόθεσμα όλα τα έγγραφα και περίμενα νεώτερα.
Στο μεταξύ, είχα πληροφορηθεί από έναν συνάδελφο, ότι υπάρχει συνεννόηση καθηγητών για να πάρει τη θέση ο διδάκτορας ενός απ' αυτούς, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ κάποιον τρόπο για να το καταφέρει αυτό, αφού ο εν λόγω υποψήφιος δεν είχε καλύτερο βιογραφικό από μένα. Πίστευα, βλέπετε, αφελώς, ότι αν κάποιος είναι καλύτερος στο βιογραφικό, δεν μπορείς εύκολα να τον ρίξεις. Άντε να καταφέρεις να τον βλάψεις στην υποστήριξη της διατριβής του αλλά στην υποψηφιότητα για θέση στο πανεπιστήμιο, περνάς από ενδεκαμελή επιτροπή. Είναι δυνατόν να ελέγξει κανείς τόσα άτομα; Δεν υπολόγιζα, βέβαια, στο πόση ραδιουργία υπάρχει στο ελληνικό πανεπιστήμιο και ιδίως στις θεολογικές (απ' τις οποίες έχω και καλύτερη εικόνα).
Όπως και με το διδακτορικό, έτσι κι εδώ, υπάρχει μια τριμελής επιτροπή απαρτιζόμενη (υποτίθεται) από άτομα με αντικείμενο συναφές με τη θέση, τα οποία ανήκουν σε μια ευρύτερη ενδεκαμελή επιτροπή αποτελούμενη από άτομα που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε επίσης να έχουν συνάφεια αντικειμένου. Η τριμελής επιτροπή, αφού εξετάσει όλες τις υποψηφιότητες καταθέτει μια εισηγητική έκθεση με την οποία πληροφορεί τα υπόλοιπα μέλη για το ποιο άτομο επιλέγει. Κατόπιν περνάμε στην ψηφοφορία από την ενδεκαμελή επιτροπή, όπου αποφασίζουν αν εγκρίνουν το άτομο που προτείνει η τριμελής ή όχι.
Η ενδεκαμελής που προέκυψε έπειτα από κλήρωση είχε έναν καινοδιαθηκολόγο, τον Μ.Γ. και δύο γνώριμά μας άτομα, τον Τ.Γ. και τον Κ.Ζ. Οι δύο τελευταίοι ήταν οι δύο απ' τους τέσσερις που με είχαν στηρίξει στην κρίση της διδακτορικής μου διατριβής. Άτομα που ήταν αυτόπτες όσων συνέβησαν εκεί. Ο Μ.Γ. ήταν άτομο με το οποίο είχαμε σχετικά καλές σχέσεις παρότι δεν τον είχα προλάβει ως καθηγητή γιατί ήρθε αργότερα στη Σχολή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Κ.Ζ. και ο Μ.Γ. δεν ήταν παλαιοδιαθηκολόγοι, αλλά στο τμήμα Θεολογίας της Θεσσαλονίκης, μετά τη συνταξιοδότηση του επόπτη μου και έπειτα του ραδιουργού Ι.Μ., έμεινε ένας μόνο παλαιοδιαθηκολόγος κι έτσι στην τριμελή έβαλαν καινοδιαθηκολόγους (ο ένας είχε συνάφεια με ζητήματα αρχαίου Ιουδαϊσμού). Στην ενδεκαμελή ανήκε και ο πατρολόγος Χ.Α. που ήταν επίσης στην κρίση της διδακτορικής μου, εναντίον μου. Τα περισσότερα μέλη της ενδεκαμελούς ήταν άσχετα με το αντικείμενο της Παλαιάς Διαθήκης.
Τι συνέβη; Ένας από τους υποψηφίους για τη θέση, είχε επιβλέποντα καθηγητή τον Κ.Ζ. από τη θεολογική του ΕΚΠΑ, που ήταν μέλος της τριμελούς. Είχαν αρκετά χρόνια συνεργασίας οι δυο τους. Κανονικά εφόσον υπήρχε τέτοιου είδους συσχετισμός, δεν θα έπρεπε καν ο Κ.Ζ. να είναι στην τριμελή επιτροπή ακόμη κι αν ο νόμος το επέτρεπε (η διαδικασία έγινε με τον παλιό νόμο), αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Όπως μπορείτε να υποψιαστείτε, ο Κ.Ζ. φαίνεται πως είχε καταφέρει να πείσει πολλούς άλλους καθηγητές να ψηφίσουν τον δικό του υποψήφιο. Αυτό θα φανεί και από τα παρακάτω. Είχε πάρει συνεπώς με το μέρος του το μεγαλύτερο μέρος της ενδεκαμελούς, συμπεριλαμβανομένης όλης της τριμελούς επιτροπής. Ένα όμως από τα προβλήματα που είχαν να αντιμετωπίσουν ήμουν εγώ. Είχα καλύτερο βιογραφικό και δημοσιεύσεις με άμεση συνάφεια με τη θέση. Αν με έκριναν αξιολογήσιμο, δεν θα μπορούσαν εύκολα να δικαιολογήσουν την απόφασή τους. Τι έκαναν, λοιπόν; Υποστήριξαν ότι δεν είχα αναρτήσει στην ΑΠΕΛΛΑ τα 'πτυχία' από τη μεταδιδακτορική μου έρευνα και με αυτό με έβγαλαν απ' έξω σαν μη αξιολογήσιμη υποψηφιότητα.
Τα 'πτυχία' αυτά όντως δεν τα είχα αναρτήσει αλλά δεν τα είχα αναρτήσει αφενός επειδή ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ πτυχία ή βεβαιώσεις ολοκλήρωσης μεταδιδακτορικής έρευνας (στην πραγματικότητα εννοούσαν τις βεβαιώσεις εγγραφής στα μεταδιδακτορικά) και αφετέρου επειδή ΠΟΥΘΕΝΑ δεν συγκαταλέγονταν στα έγγραφα που έπρεπε να αναρτήσω για τη θέση.  Στην προκήρυξη της θέσης (ΦΕΚ 1837/26-6-2024) γράφονται τα εξής (παραθέτω με ακρίβεια τα χωρία):
«Ειδικότερα, όσοι επιθυμούν να υποβάλουν αίτηση υποψηφιότητας εγγράφονται στο σύστημα, καταχωρίζοντας τα απαραίτητα στοιχεία, όπως αναφέρονται στο σχετικό εγχειρίδιο, και υποβάλλουν ηλεκτρονικά την αίτηση υποψηφιότητας μαζί με όλα τα αναγκαία για την κρίση δικαιολογητικά. Ως τέτοια νοούνται:
–Αντίγραφο δελτίου αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου και για άρρενες υποψηφίους, υπεύθυνη δήλωση του ν. 1599/1986 που δεσμεύονται ότι θα έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ή θα έχουν απαλλαγεί νόμιμα από αυτές πριν την έκδοση της πρυτανικής πράξης διορισμού τους.
–Αντίγραφο των πτυχίων και των τίτλων σπουδών τους. Αν οι τίτλοι σπουδών έχουν χορηγηθεί από Α.Ε.Ι. εξωτερικού θα πρέπει να φέρουν τις νόμιμες θεωρήσεις και να συνοδεύονται από επίσημες μεταφράσεις, καθώς και από την απόφαση ισοτιμίας από το ΔΟΑΤΑΠ. Εάν δεν υπάρχει απόφαση ισοτιμίας, εφαρμόζεται το άρθρο 304 του ν. 4957/2022.
–Βιογραφικό σημείωμα.
–Αναλυτικό υπόμνημα για τα υποβαλλόμενα πρωτότυπα επιστημονικά δημοσιεύματα.
–Διδακτορική Διατριβή και άλλα επιστημονικά δημοσιεύματα.
Στο ΑΠΕΛΛΑ προστίθενται τα εξής:
–Ταυτότητα ή διαβατήριο
–Βιογραφικό
–Αντίγραφα πτυχίων (και αλλοδαπής, αν υπάρχουν)
–Αρχεία δημοσιεύσεων
–Υπόμνημα επιστημονικών δημοσιεύσεων
–Επιπλέον έγγραφα υποψηφιότητας (δεν διευκρινίζεται η φύση τους)
–Βεβαιώσεις προϋπηρεσίας (για διδακτική εμπειρία)».
Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, πουθενά στα απαραίτητα έγγραφα που αιτούνται από την προκήρυξη δεν γίνεται λόγος για βεβαιώσεις εγγραφής στα μεταδιδακτορικά.  Σύμφωνα με την προκήρυξη ο λόγος απόρριψης μιας υποψηφιότητας είναι η μη υποβολή των απαραιτήτων δικαιολογητικών που αναφέρει (+ όσα επιπλέον ζητάει η ίδια η πλατφόρμα, στα οποία θα επανέλθω παρακάτω). Κατά συνέπεια, με βάση την προκήρυξη, δεν παρουσιάζεται λόγος απόρριψης της υποψηφιότητάς μου επειδή δεν επισύναψα τις βεβαιώσεις εγγραφής μεταδιδακτορικού. Στην αίτησή μου επισύναψα όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά που αναφέρει η προκήρυξη.
Τις δημοσιεύσεις που είχαν προκύψει από τις μεταδιδακτορικές μου έρευνες, τις είχα αναρτήσει όλες στην ΑΠΕΛΛΑ. Στα acknowledgments των άρθρων μπορούσε κανείς να δει όλα τα στοιχεία που πιστοποιούσαν τη μεταδιδακτορική έρευνα ενώ είχα επισυνάψει και έξι συστατικές επιστολές από καθηγητές σε ένα σωρό διαφορετικά τμήματα (ανάμεσά τους και επόπτες μεταδιδακτορικής έρευνας) που πιστοποιούσαν τις έρευνές μου.
Αφού εκδοθεί η έκθεση της τριμελούς, ο κάθε υποψήφιος έχει δικαίωμα να υποβάλει υπόμνημα αν θεωρεί ότι κάτι δεν έγινε σωστά. Υπέβαλα αμέσως υπόμνημα δείχνοντάς τους με βάση την προκήρυξη και την ΑΠΕΛΛΑ, ότι πουθενά δεν ζητείται ρητώς να επισυνάψει ένας υποψήφιος τα 'πιστοποιητικά' της μεταδιδακτορικής έρευνας ούτε πιστοποιητικά γλωσσών μη συναφών με τη θέση και ότι συνεπώς ο λόγος που με έκριναν μη αξιολογήσιμο δεν ευσταθεί. Θα μπορούσαν να μου ζητήσουν να τα επισυνάψω εκ των υστέρων αλλά όχι να με αποκλείσουν για λόγους που δεν προβλέπονται από τον νόμο. Μαζί με το υπόμνημα επισύναψα και όλα τα πιστοποιητικά που ζητούσαν.
Έμαθα αργότερα ότι είχαν καταθέσει υπόμνημα και άλλοι υποψήφιοι που επίσης αδικήθηκαν. Γενικότερα, η τριμελής, στην προσπάθειά της να στηρίξει τον ευνοημένο υποψήφιο, αδίκησε πολλούς. Αν διαβάσει κανείς την εισηγητική έκθεση (9/12/2024/29559), θα διαπιστώσει ότι τον φοιτητή του Κ.Ζ. τον παρουσιάζουν σαν να έχει το πιο ουάου βιογραφικό αφιερώνοντας 12 σελίδες στην υποψηφιότητά του ενώ στους υπόλοιπους αφιερώνουν λίγες και πιο σύντομες σειρές, χωρίς να αναδείξουν ή να σχολιάσουν περαιτέρω την επιστημονική τους συμβολή. Ο εν λόγω υποψήφιος έχει ελάχιστες ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις και οι περισσότερες είναι στα ελληνικά χωρίς peer-review. Σκανδαλωδώς, η Τριμελής επιτροπή, παρότι αναγνωρίζει ότι δεν είναι επιστημονικά περιοδικά, προσμετρά ως δημοσιεύσεις που εμπίπτουν στη θεματική της προκήρυξης, άρθρα του υποψηφίου σε περιοδικά όπως το Άμυνα και Διπλωματία (12) ή το Άβατον (σελ. 13).
Για εμένα έχουν 2μιση σελίδες με πολύ επιγραμματική αναφορά στα σημεία του βιογραφικού μου, χωρίς να αναφέρουν καν τις 14 τότε δημοσιεύσεις μου και ιδίως κάποιες που είναι επακριβώς πάνω στη ραβινική γραμματεία και την Παλαιά Διαθήκη. Με εξαίρεση μια, όλες οι άλλες δημοσιεύσεις μου είναι στα αγγλικά και έχουν υποστεί peer-review από εγκεκριμένα επιστημονικά περιοδικά και τόμους. Δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά σε όλα αυτά μέσα στην εισηγητική, η οποία καταλήγει εν τέλει (σελ.  25):
«Ο κ. Κεχαγιάς δεν προσκομίζει καμία βεβαίωση για όσα δηλώνει σχετικά μεεταδιδακτορικές έρευνες στην Ελλάδα ή το εξωτερικό... Συνεπώς, ο κ. Κεχαγιάς δεν πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου για πλήρωση της σχετικής θέσης και δεν μπορεί να αξιολογηθεί».
Το σημείο που με εξόργισε όμως περισσότερο ήταν ότι στην έκθεση και αναφορικά με εμένα, χρησιμοποιούσαν  ως επιχείρημα εναντίον μου και το ότι το διδακτορικό μου είχε βαθμολογηθεί με «Καλώς». Ο Τ.Γ. και ο Κ.Ζ. ήταν αυτόπτες στην κρίση του διδακτορικού μου, αφού ήταν μέλη της επταμελούς. Είδαν τι έκανε ο Ι.Μ., και μάλιστα ο Τ.Γ. και ο Κ.Ζ. ήταν απ' αυτούς που υποστήριξαν τη διδακτορική μου διατριβή ζητώντας να πάρει «Άριστα». Και τώρα, επειδή άλλαξαν τα συμφέροντα και ήθελαν να προωθήσουν δικό τους άτομο, έφερναν ως επιχείρημα εναντίον μου το «Καλώς» του διδακτορικού μου. Τα ίδια άτομα που ήθελαν να πάρει «Άριστα» όταν κρινόταν. Τα ίδια άτομα που είδαν το τι αδικία υπέστην τότε, δεν δίστασαν να επιχειρήσουν δεύτερη αδικία εις βάρος μου. Δεν είναι φρικιαστικό; Πιστέψτε με, ακόμη δεν είδατε τίποτα. Η υπόθεση συνεχίζει.
Η συνάντηση για την ψηφοφορία της ενδεκαμελούς θα γινόταν online και ζητήθηκε από όσους υποβάλαμε υπόμνημα να παρευρεθούμε στην αρχή της συνάντησης για να αναπτύξουμε σχετικά με το υπόμνημά μας. Είπαμε εν τέλει αυτά που ήταν να πούμε και μετά βγήκαμε από τη συνάντηση. Έγινε η ψηφοφορία και ενώ η τριμελής σχολίασε τα πιστοποιητικά και τα πτυχία που είχα καταθέσει, εν τέλει παρουσίασαν τον φοιτητή του Κ.Ζ. σαν τον μόνο κατάλληλο για τη θέση. Η πλειοψηφία των μελών τον υπερψήφισε όπως ήταν αναμενόμενο. Μέσα στα έντεκα άτομα της ενδεκαμελούς δεν βρέθηκε ούτε ένας καθηγητής να ψηφίσει εμένα με βάση το βιογραφικό. Ούτε ένας. Όλοι τους ήταν χωρισμένοι στα δύο, με τη μια ομάδα να ψηφίζει τον ευνοούμενο του Κ.Ζ. και την άλλη ομάδα, μάλλον επειδή δεν χώνευε τον Κ.Ζ. να ψηφίζουν όλοι μαζί άλλον υποψήφιο για να εμποδίσουν την εκλογή του πρώτου. Αντί να πρόκειται για διαγωνισμό με βάση το βιογραφικό και τα προσόντα, επιλέγουν αν θα μας ψηφίσουν ή όχι, με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Αποτελεί πλήρη υποτίμηση των σπουδών και του κόπου που καταβάλαμε.
Αποφάσισα τότε να κάνω ένσταση για τη διαδικασία. Επειδή δεν ήξερα πώς ακριβώς λειτουργεί, ρώτησα κάποιους καθηγητές που εμπιστευόμουν και οι περισσότεροι με συμβούλευαν να μην κάνω ένσταση γιατί θα μπω περισσότερο στο μάτι πολλών και δεν θα με ψηφίζουν εκδικητικά σε μεταγενέστερες προκηρύξεις θέσης. Υπόψιν ότι αυτοί που με παρότρυναν να μην κάνω ένσταση δεν ήταν κακοπροαίρετοι ούτε ήθελαν να γλιτώσουν τους συναδέλφους τους. Το έκαναν για να με προστατέψουν, διότι ήξεραν πώς λειτουργούν τα πράγματα. Κατανοείτε το τι ακριβώς συμβαίνει στο ελληνικό πανεπιστήμιο; Αν σε αδικήσουν και το καταγγείλεις, βγαίνεις περισσότερο χαμένος, γιατί μετά θεωρούν ότι δημιουργείς προβλήματα στο τμήμα και άρα δεν σε επιλέγουν για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Τριτοβάθμια εκπαίδευση σου λέει μετά και 'ακαδημαϊκή ηθική'.
Παρ' όλ' αυτά είχα αποφασίσει να κάνω ένσταση γιατί δεν είμαι άτομο που τα αφήνει να περνούν έτσι αυτά. Με σταμάτησε όμως ένα email που έλαβα από άλλο πολύ καλύτερο πανεπιστήμιο της Αμερικής, στο οποίο επίσης είχα δηλώσει ενδιαφέρον και μου είπαν ότι μπήκα στη shortlist, δηλαδή ότι πέρασα στο τελικό στάδιο. Θα ακολουθούσε συνέντευξη με όλους όσους ήμασταν στην shortlist για να επιλέξουν ανάμεσά μας σε ποιον θα έδιναν τη θέση. Επειδή προτιμούσα τη θέση στο άλλο πανεπιστήμιο και υπήρχαν αρκετές πιθανότητες να την πάρω, εν τέλει δεν ασχολήθηκα με την ένσταση γιατί πίστευα ότι θα ξεμπέρδευα μια και καλή με τη θεολογική του Α.Π.Θ. Εν τέλει δεν πήρα τη θέση στο εξωτερικό γιατί επιλέχθηκε, ορθώς, ένας άλλος καλύτερος συνάδελφος. Είχε διπλάσιες δημοσιεύσεις από μένα και ήταν πολύ σωστή και δίκαιη η επιλογή του. Η προθεσμία για τις ενστάσεις είχε παρέλθει, οπότε ήταν αργά για τη θέση στη Θεσσαλονίκη.
Έλα όμως που είχε μεριμνήσει να κάνει ένσταση ένας άλλος από τους υποψήφιους, ο οποίος υποδείκνυε πλήθος παρατυπιών τόσο σε αυτόν όσο και στους υπόλοιπους. Δεν τον γνώριζα προσωπικά αλλά αποδείχτηκε πολύ αξιοπρεπές άτομο. Και όχι μόνο έκανε ένσταση αλλά η ένσταση εγκρίθηκε από το Υπουργείο και η επιλογή του ευνοούμενου επιλεγμένου ακυρώθηκε! Ναι, είναι μπάχαλο η Ελλάδα αλλά μερικές φορές, εκεί που δεν το περιμένεις, κάτι λειτουργεί, έστω κι αν λειτουργεί για τυχαίους λόγους ή επειδή οι υπεύθυνοι δεν μπορούν να το αποφύγουν. Τα ελληνικά πανεπιστήμια ζητούν αυτονομία από το Υπουργείο αλλά με την κατάσταση όπως είναι τώρα, το Υπουργείο αποτελεί έναν παράγοντα, τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις, που δεν επιτρέπει την ασυδοσία των εσωτερικών. Όλη η διαδικασία για την πλήρωση της θέσης στη θεολογική του Α.Π.Θ. θα επαναλαμβανόταν εκ νέου, με τους ίδιους υποψήφιους και με μια ελπίδα ότι αυτή τη φορά δεν θα έκαναν τα ίδια. Φρούδες ελπίδες.
Άλλαξε ελαφρώς ο σχηματισμός της τριμελούς και ο Κ.Ζ. αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Άλλαξε όμως ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Διότι και η επόμενη ενδεκαμελής φάνηκε επίσης μιλημένη για να υποστηρίξει τον ίδιο υποψήφιο. Μερικοί πιστεύουν αφελώς ότι αφού η ενδεκαμελής προκύπτει μέσω κλήρωσης, το σύστημα είναι αδιάβλητο. Η μόνη επιεικής φράση που μπορώ να πω εδώ είναι: Τρίχες. Ένας μεγάλος αριθμός καθηγητών χρωστάει χάρες ο ένας στον άλλο και κάνουν εξυπηρετήσεις. «Σε στήριξα πριν, πρέπει να με στηρίξεις τώρα. Κι αν δεν με στηρίξεις, δεν θα σε ψηφίσω για να ανέλθεις στην επόμενη βαθμίδα ή θα χαντακώσω φοιτητές σου». Καθηγητές πανεπιστημίου που λειτουργούν σαν μαφία. Όποιος και να βγει στην κλήρωση, όλο και κάποια χάρη θα χρωστάει ή όλο και θα σχεδιάζει στο μέλλον κάτι που θα χρειαστεί τη στήριξη των υπολοίπων. Τους βλέπεις και τους λυπάσαι.

[Διονύσης Αλεξόπουλος]

Αξίζει να αναφερθεί ότι και στη δεύτερη εκλογή, άτομα που είχαν υποστηρίξει αρχικώς τον υποψήφιο που είχε κάνει την ένσταση, πλέον στράφηκαν εναντίον του. Διότι τα μέλη ΔΕΠ δεν συγχωρούν ποτέ την ένσταση. Ο κανόνας είναι απλός: πρέπει να δεχτείς την αδικία και να περιμένεις να έρθει η σειρά σου. Έτσι ακριβώς το λένε: «θα έρθει και η δική σου σειρά». Υπάρχει δηλαδή μια άτυπη σειρά με την οποία λαμβάνεις θέση στο πανεπιστήμιο και σίγουρα όχι κάποια αξιοκρατική διαδικασία. Αν μιλήσεις και καταδείξεις την αδικία, μετά σου γυρνούν την πλάτη και όσοι τυχόν σε υποστήριξαν, επειδή θεωρούν ότι θα τους προκαλέσεις προβλήματα. Με το που καταγγέλλεις την ακαδημαϊκή αδικία, κλείνουν αμέσως ένα σωρό πόρτες για σένα, ακόμη και σε άλλα ΑΕΙ της χώρας. Διότι θέλουν να εκλέγουν άτομα που δεν θα τους προκαλέσουν προβλήματα, που θα διστάζουν να σπάσουν την ομερτά. Και κάπως έτσι καταλήγεις σε ένα σύστημα που ο ένας χρωστάει χάρες στον άλλο και δεν αλλάζει ποτέ τίποτε. Ο εν λόγω υποψήφιος που υπέβαλε την ένσταση έπραξε το σωστό. Και εν τέλει βγήκε περισσότερο χαμένος από πριν. Εγώ ο ίδιος, γράφοντας αυτή τη δημόσια καταγγελία, το κάνω έχοντας επίγνωση ότι κλείνω πόρτες που θα έμεναν ανοιχτές αν δεν το έκανα. Αλλά θεωρώ καθήκον μου να μιλήσω για όλα αυτά. Διότι ακόμη κι αν δεν καταφέρω τίποτε, ίσως να προστατευτούν μελλοντικοί υποψήφιοι από το να περάσουν το ίδιο ψυχικό βασανιστήριο.
Έφτασε εν τέλει η μέρα της δεύτερης εκλογής, με την τριμελή να καταθέτει εισηγητική για τον ίδιο υποψήφιο. Οποία έκπληξη. Τα πράγματα όμως έγιναν ακόμη πιο ανυπόφορα, όταν στο σημείο που σχολίαζαν εμένα, έλεγαν ρητώς πολλά περισσότερα ψέματα απ' αυτά που είχαν πει την πρώτη φορά. Συγκεκριμένα, στις 16/02/2026, έλαβα την εισηγητική έκθεση της Τριμελούς Επιτροπής, στην οποία η υποψηφιότητά μου κρίθηκε ξανά μη αξιολογήσιμη επαναλαμβάνοντας τα όσα είπαν την πρώτη φορά (στις 09/12/2024), ότι δηλαδή δεν κατέθεσα τις βεβαιώσεις των μεταδιδακτορικών.
Όπως ανέφερα όμως παραπάνω, στο πρώτο υπόμνημα που κατέθεσα, επισύναψα όλες τις βεβαιώσεις που ζήτησαν, παρότι δεν ανήκαν στα υποχρεωτικά έγγραφα που ζητούσε η προκήρυξη, και μάλιστα αυτές έγιναν δεκτές από την τριμελή επιτροπή, αφού τις σχολίασε στο πρακτικό της πρώτης εκλογής. Επομένως, η εκ νέου απόρριψη της υποψηφιότητάς μου από την Τριμελή Επιτροπή για τον ίδιο ακριβώς λόγο συνιστά σκάνδαλο. Ενώ έχω επισυνάψει τις βεβαιώσεις και η παλιά Τριμελής τις έχει δει και σχολιάσει, η νέα Τριμελής Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν τις επισύναψα, αποκλείοντάς με από την αξιολόγηση για τον ίδιο λόγο που είχα αποκλειστεί στην πρώτη διαδικασία. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη φορά που προσπάθησαν να με αποκλείσουν με εντελώς αστήρικτο επιχείρημα. 
Η Τριμελής και η Ενδεκαμελής Επιτροπή της δεύτερης διαδικασίας έχει μερικά κοινά πρόσωπα με την Τριμελή και την Ενδεκαμελή Επιτροπή της πρώτης διαδικασίας, όπως ο Τ.Γ. ή ο Μ.Γ., τα οποία γνώριζαν ότι επισύναψα τις βεβαιώσεις, αφού τις σχολιάζουν ρητώς. Συγκεκριμένα, είχα κληθεί από το Τμήμα σε διαδικτυακή συνάντηση προς υποστήριξη του πρώτου υπομνήματός μου στις 15/01/2025. Τα πρακτικά της συνάντησης βρίσκονται στο «Πρακτικό Κοινής συνεδρίασης της Συνέλευσης του Τμήματος Θεολογίας και του Εκλεκτορικού Σώματος Συνεδρίαση αριθμ. 08/15-01-2025». Παραθέτω συγκεκριμένα αποσπάσματα από αυτό το Πρακτικό, τα οποία πιστοποιούν αυτά που λέω:
«Υπόμνημα μέσω του πληροφοριακού συστήματος ΑΠΕΛΛΑ κατέθεσαν οι, κατά αλφαβητική σειρά, υποψήφιοι κκ.: Κ.Π. στις 28-12-2024, Κεχαγιάς Αστέριος-Ευάγγελος στις 16-12-2024, Ν.Π. στις 07-01-2025 και Π.Χ. στις 04-01-2025.»
Στο πρακτικό αυτό σχολιάζονται ρητώς από την Τριμελή τα έγγραφα που επισύναψα:
«Ο κ. Κεχαγιάς ανέβασε στο σύστημα Απέλλα τα πιστοποιητικά για τις γλώσσες τα οποία δεν είχε καταθέσει και 4 βεβαιώσεις για να αποδείξει την προϋπηρεσία του μέσω ερευνητικών προγραμμάτων».
Αυτό το πρακτικό το είχε υπογράψει και ο Τ.Γ. και ο Μ.Γ επομένως είναι ακόμη πιο παράδοξο το ότι έρχονται να με αποκλείσουν από την αξιολόγηση της δεύτερης διαδικασίας κατηγορώντας με πως δεν ανέβασα αυτές τις βεβαιώσεις, τη στιγμή που στο ίδιο το πρακτικό της πρώτης εκλογής παραδέχονται τα ίδια άτομα πως τις ανέβασα! Κι όχι μόνο τις ανέβασα αλλά τις σχολίασαν κιόλας ως εξής:
«Μια βεβαίωση από Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής (North West University) πιστοποιεί ότι από τον Φεβρουάριο του 2023 είναι εγγεγραμμένος στο μεταδιδακτορικό πρόγραμμα του School of Ancient Language and Text Studies της Θεολογικής Σχολής. Η βεβαίωση δεν αναφέρει τίτλο, αλλά ούτε στο βιογραφικό του δηλώνεται το θέμα του μεταδιδακτορικού για να προκύψει ή όχι συνάφεια με την προκηρυχθείσα θέση. Μία άλλη βεβαίωση από το Τμήμα Φιλολογίας του ΕΚΠΑ πιστοποιεί πως από τον Μάρτιο του 2024 ο κ. Κεχαγιάς κάνει μεταδιδακτορικό με θέμα: «Αρχαίοι τόποι μακαριότητας». Το θέμα δεν έχει συνάφεια με την προκηρυχθείσα θέση. Το Ινστιτούτο Albright βεβαιώνει ότι το 2022 ο κ. Κεχαγιάς ασχολήθηκε ερευνητικά με το θέμα: «Greek Reception of Babylonian Astral-Science and Medicine Before the Time of Alexander the Great». Ούτε εδώ έχουμε τη σχετική συνάφεια... Ο κ. υποψήφιος είναι πολυπράγμων και κάνει ενδιαφέροντα πράγματα αλλά τα περισσότερα από αυτά δεν τον βοηθούν να ενισχύσει την απαιτούμενη προϋπηρεσία καθώς δεν βρίσκονται σε άμεση συνάφεια με την προκηρυχθείσα θέση».
Επομένως, η Τριμελής παραδέχεται ρητώς ότι έχει γνώση των πιστοποιητικών που κατέθεσα. Στο σημείο αυτό μπορεί να προσθέσει κανείς ότι ο σχολιασμός των βεβαιώσεων είναι επίσης παραπλανητικός και άστοχος. Συγκεκριμένα, αναφορικά με τη μεταδιδακτορική έρευνα στη Νότιο Αφρική, έχω δηλώσει ρητώς ότι αφορά τις διαπολιτισμικές επαφές αρχαίου Ισραήλ και Αφρικανικών πληθυσμών. Θα αρκούσε να δει η επιτροπή τα άρθρα που υπέβαλα και τα οποία ήταν καρποί αυτής της μεταδιδακτορικής έρευνας. Επιπλέον, παρακάτω λέγεται εξίσου προκλητικά ότι η μεταδιδακτορική μου έρευνα στο Τμήμα Φιλολογίας ΕΚΠΑ, με τίτλο «Αρχαίοι τόποι μακαριότητας», δεν έχει συνάφεια με την προκηρυχθείσα θέση. Οι αρχαίοι τόποι μακαριότητας, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται η βιβλική Εδέμ, είναι δυνατόν να λέγεται ότι δεν έχουν συνάφεια με την προκηρυχθείσα θέση;
Αποφάσισα, λοιπόν, να υποβάλλω δεύτερο υπόμνημα, αναφορικά με τις παρατυπίες της δεύτερης διαδικασίας εκλογής και καταδεικνύοντας τις ψευδείς δηλώσεις. Άλλο ένα ταμπού στο ελληνικό πανεπιστήμιο είναι ότι δεν πρέπει ποτέ να κατηγορήσεις για ψεύδη τα μέλη της επιτροπής ή τα μέλη ΔΕΠ γενικότερα. Ακόμη κι αν λένε ρητώς ψέματα, δεν πρέπει να το λες. Πες το πλαγίως «υπάρχει ανακρίβεια εδώ». Στο Πρακτικό της Κοινής Συνεδρίασης, στο οποίο ψηφίστηκε και πάλι ο ίδιος υποψήφιος, ένα από τα μέλη της ελαφρώς καινούργιας Τριμελούς, ο κ. Χ.Κ., ο οποίος μάλιστα βρίσκεται και σε αρκετά υψηλή διοικητική θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, βλέποντας να καταδεικνύω τα ψεύδη, σχολιάζει το υπόμνημά μου και το πρόσωπό μου ως εξής:
«Όσον αφορά στο Υπόμνημα Κεχαγιά· οι βεβαιώσεις γλωσσομάθειας που κατέθεσε ο κ. Κεχαγιάς στο σύστημα ΑΠΕΛΛΑ μετά το πέρας της προθεσμίας υποβολής υποψηφιοτήτων εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκαν στην Εισηγητική Έκθεση. Η Εισηγητική Επιτροπή έλαβε υπόψιν τις βεβαιώσεις, αλλά δεν καταγράφηκαν».
Ο Χ.Κ. σε αυτό το σημείο ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψιν τις βεβαιώσεις που η ίδια λέει ότι δεν έλαβε υπόψιν, παρουσιάζοντάς τες σαν να τις υπέβαλα εκπρόθεσμα και τις οποίες δεν ανέφερε όμως εκ παραδρομής (!). Μα εξαιτίας της υποτιθέμενης μη συμπερίληψης αυτών των βεβαιώσεων με έκρινε η ίδια επιτροπή ως μη αξιολογήσιμο υποψήφιο! Πώς ακριβώς έλαβε υπόψιν τις βεβαιώσεις, όταν η ίδια επιτροπή με έκρινε απορριπτέο εξαιτίας της υποτιθέμενης μη συμπερίληψής τους; Δεν υπήρχε άλλωστε και καμία εκπρόθεσμη υποβολή αφού είχα υποβάλει εμπρόθεσμα όλα τα έγγραφα που ζητούσε ο νόμος και η προκήρυξη, στα οποία δεν περιλαμβάνονταν αυτές οι βεβαιώσεις. Απλώς τους έστειλα και τα έξτρα έγγραφα που είχαν ζητήσει, μαζί με το πρώτο υπόμνημα που κατέθεσα.
Μάλιστα, επειδή ακριβώς υποδεικνύω όλες αυτές τις αντιφάσεις και ανακρίβειες, ο Χ.Κ. συνεχίζει στο Πρακτικό λέγοντας για το πρόσωπό μου αχαρακτήριστες εκφράσεις:
«Αντιπαρερχόμαστε τα αναγραφόμενα στο κλείσιμο του υπομνήματος του κ. υποψηφίου, τα οποία δεν λαμβάνονται υπόψιν. Νομίζω ότι είναι στο ίδιο ήθος με την παρουσία, την οποία είχε και προηγουμένως ο κύριος υποψήφιος σήμερα εδώ κατά τη διάρκεια της κρίσεως που χρησιμοποίησε τους όρους «ψευδείς» κτλ. Επισημαίνουμε, όμως, ότι σύμφωνα με το νόμο συνεκτιμώνται το ήθος και η προσωπικότητα του υποψηφίου».
Με χαρακτηρίζει ως ανήθικο άτομο, επειδή αποκάλεσα ψεύδη τα αποδεδειγμένα ψεύδη που κατέδειξα στο υπόμνημά μου. Κάνει επίθεση στο ήθος ενός υποψηφίου, ο οποίος καταγγέλλει μια πεντακάθαρη αδικία και μεροληπτική κρίση. Σε αδικούν και όταν το επισημαίνεις, βγαίνεις εσύ ανήθικος αντί για τους ίδιους.
Για να μην τα πολυλογώ περισσότερο, επικοινωνώ με τον υποψήφιο που είχε κάνει την πρώτη ένσταση και του λέω ότι ενδιαφέρομαι να κάνω και εγώ αυτή τη φορά, οπότε του ζητώ πληροφορίες για τη διαδικασία. Το παιδί με βοηθάει σε ό,τι χρειάζομαι και καταθέτει και εκείνος επίσης δεύτερη ένσταση. Λίγους μήνες μετά μαθαίνουμε από την Πρυτανεία ότι και η δεύτερη εκλογή ακυρώθηκε και ζητείται τρίτη επανάληψή της. Αυτή η δεύτερη ένσταση δεν έφτασε στο Υπουργείο καθώς η εκλογή ακυρώθηκε από την Πρυτανεία. Καταφέραμε δηλαδή και ακυρώσαμε και τη δεύτερη παρωδία εκλογής αλλά μόνο και μόνο για να αντιληφθούμε ότι δεν άλλαξε τίποτε, διότι η νέα τριμελής που ορίστηκε είναι σχεδόν ίδια με την τριμελή της πρώτης εκλογής, έχοντας επίσης ξανά τον Κ.Ζ. (τον επιβλέποντα καθηγητή του ευνοούμενου υποψηφίου, ο οποίος είχε αφαιρεθεί από την τριμελή στη δεύτερη εκλογή).
Με άλλα λόγια, πάλι τα ίδια θα γίνουν, με την τριμελή να επιλέγει για τρίτη φορά τον ίδιο υποψήφιο κόντρα σε κάθε αξιοκρατία (και με τους υπόλοιπους να ετοιμαζόμαστε για τρίτη, τέταρτη ή πέμπτη ένσταση εμπλεκόμενοι σε έναν φαύλο κύκλο που δεν ξέρουμε αν θα οδηγήσει σε κάποιο ορατό αποτέλεσμα). Μάλιστα η ενδεκαμελής της τρίτης διαδικασίας εκλογής που αφορά πλήρωση θέσης Παλαιάς Διαθήκης, έχει στη συντριπτική πλειοψηφία της καθηγητές με ειδικότητες εντελώς άσχετες με την Παλαιά Διαθήκη. Η τρίτη εισηγητική δεν έχει κατατεθεί ακόμη, αλλά σε μια συνέλευση που έκανε το εκλεκτορικό, γράφτηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής από τον Μ.Γ., μέλος της ενδεκαμελούς (παραθέτω αυτολεξεί):
«Επιστημονικά αλλά και ηθικά ο αποκλεισμός εκλεκτόρων με οποιαδήποτε δικαιολογία με βρίσκει αντίθετο. Κυρίως όμως, όταν κάτι τέτοιο προέρχεται από τους υποψηφίους μιας θέσης. Κανείς δεν μπορεί να ζητά εξαιρέσεις μελών και μάλιστα ειδικών, επικαλούμενος απουσία αντικειμενικής κρίσης... Δεν θα το δεχόμουν από κανέναν ανεξαρτήτως εκ των υποψηφίων, ούτε από εκείνον που ψήφισα».
Με άλλα λόγια, μας λέει ότι είναι ανήθικο ένας υποψήφιος να καταγγέλλει αδικία εις βάρος του επισημαίνοντας την απουσία αντικειμενικής κρίσης. Αυτός ο άνθρωπος είναι καθηγητής πανεπιστημίου. Δεν έχουμε μόνιμη θέση στο πανεπιστήμιο, για να την έχουν άτομα σαν αυτόν και τους υπόλοιπους του εκλεκτορικού. Είναι παιδαγωγοί που διέπονται από ακαδημαϊκή ηθική. Και το πιο αστείο είναι ότι όλοι οι παραπάνω είναι θεολόγοι. Πόσο συμβατά είναι άραγε όλα τα παραπάνω με τη θεολογική ή χριστιανική τους ιδιότητα, για να μην μιλήσω για την ακαδημαϊκή τους ιδιότητα; Πολλοί από τους παραπάνω πηγαίνουν στις εκκλησίες κάθε τόσο και κάνουν τον σταυρό τους όντας πεπεισμένοι μέσα τους ότι είναι καλοί Χριστιανοί, τη στιγμή που οργανώνουν ένα σωρό ραδιουργίες εις βάρος φοιτητών τους και λοιπών υποψηφίων, κόντρα σε κάθε έννοια αξιοκρατίας. Είναι θλιβερό θέαμα να βλέπεις καθηγητές σου να εμφανίζουν ένα τέτοιο πρόσωπο. Για όλα αυτά έχω καταθέσει συμπληρωματικό υπόμνημα στην Πρυτανεία ζητώντας την πειθαρχική δίωξη των εμπλεκομένων. Αναγκάστηκα να στείλω δύο φορές αυτό το τελευταίο υπόμνημα στην Πρυτανεία, γιατί την πρώτη αντιλήφθηκα ότι δεν το πρωτοκόλλησαν καν. Ίσως να μην είχαν δει το email.
Και κάπως έτσι, μια διαδικασία που θα έπρεπε να είναι πρότυπο ηθικής και από τις πιο αξιοπρεπείς, δηλαδή η διαδικασία πλήρωσης μιας ακαδημαϊκής θέσης, έχει ευτελιστεί εντελώς από μια σειρά μελών ΔΕΠ και πρόκειται να επαναληφθεί για τρίτη φορά. Και όχι μόνο πρόκειται να επαναληφθεί για τρίτη φορά αλλά η τριμελής επιτροπή της ετοιμάζεται να κάνει ακριβώς το ίδιο με πριν. Σαν να μην άλλαξε τίποτα. Δεν έβαλε κανείς τους μυαλό αφού ξέρουν ότι τους καθηγητές πανεπιστημίου δύσκολα μπορείς να τους αγγίξεις στην Ελλάδα. Ψάξτε φερειπείν να βρείτε περίπτωση καθηγητή πανεπιστημίου που να απολύθηκε. Δεν θα βρείτε ή θα βρείτε πολύ σπάνιες περιπτώσεις σε πολύ πρωιμότερες εποχές, διότι ως γνωστόν είναι όλοι τους καλοί και ηθικοί (και ας έχουμε δει καταγγελίες για ένα σωρό αδικίες, σεξουαλικές παρενοχλήσεις και οτιδήποτε άλλο). Οπότε κάνουν ανενόχλητοι ό,τι επιθυμούν.
Για να εντείνω ακόμη περισσότερο το κλίμα, θα ήθελα να προσθέσω ότι ένα από τα μέλη του εκλεκτορικού, το οποίο δεν θα κατονομάσω για διάφορους λόγους, τηλεφώνησε στον υποψήφιο που έκανε την πρώτη ένσταση και τον απείλησε ότι αν δεν παραιτηθεί της διεκδίκησης της συγκεκριμένης θέσης, θα τον βρει μπροστά του σε επόμενη εκλογή. Πολύ πιθανόν να καλούσε κάποιος και εμένα για κάτι αντίστοιχο αλλά τυχαίνει να έχω σχεδόν πάντα απενεργοποιημένο το τηλέφωνό μου, γιατί προτιμώ άλλους τρόπους επικοινωνίας.
Όλα τα παραπάνω συνέβησαν στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Ειδικά στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα που να εγγυάται ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα διαφθαρούν και δεν θα αποκτήσουν τις δικές τους αντίστοιχες παθογένειες. Όταν όμως έχεις να αντιμετωπίσεις τέτοιου είδους παθογένειες των δημοσίων πανεπιστημίων, είναι πάντα καλύτερο να υπάρχουν και οι επιλογές των ιδιωτικών πλάι σε αυτές, παρά να είναι τα δημόσια (και οι δικές τους 'μαφίες') μονόδρομος. Όταν βλέπεται κάποιον να είναι θερμός υποστηρικτής του δημόσιου πανεπιστημίου (και έχει κάθε δικαίωμα να είναι), πριν τον θαυμάσετε, ελέγξτε πρώτα αν έχει καταγγείλει παρόμοιες πρακτικές με τις παραπάνω, αν τα έχει βάλει με συναδέλφους για αδικίες που έκαναν. Διότι αν δεν τις έχει καταγγείλει και απλώς 'προασπίζεται' τα δημόσια πανεπιστήμια, έχει αυξημένες πιθανότητες να είναι κι αυτός 'μέλος' της συγκεκριμένης 'μαφίας' και να έχει συμφέρον να θέλει να τη διατηρήσει σε δύναμη.
Κι αν είναι μια φορά κατάπτυστα τα μέλη της τριμελούς και του εκλεκτορικού, για τα δικά μου μάτια είναι δυο φορές κατάπτυστοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους στο ίδιο τμήμα, που ενώ έχουν μάθει το τι συμβαίνει, δεν βγαίνει κανείς τους να το καταγγείλει, μην τυχόν και σπάσει η ομερτά της συναδελφικής αλληλεγγύης στο πανεπιστήμιο. Αυτό είναι που με πλήγωσε και περισσότερο σαν φοιτητή και υποψήφιο. Η σιωπή των άλλων καθηγητών, παλιών καθηγητών μου, με τους οποίους συνομιλούσαμε σε διαλείμματα και στα γραφεία τους πίνοντας τσάι. Καθηγητές πανεπιστημίου που προτιμούν να αδικήσουν φοιτητές τους για να τα έχουν καλά με συναδέλφους. Ακόμη και η ντροπή ντρέπεται. Έχοντας διδάξει στο ελληνικό πανεπιστήμιο, δεν θα τολμούσα να υποστηρίξω ποτέ συνάδελφο εις βάρος φοιτητή μου, αν έβλεπα ότι ο φοιτητής υπέστη αδικία, εγκαταλείποντας έτσι τον τελευταίο.
Με όλα τα παραπάνω, είναι νομίζω εμφανές ότι η εμπειρία στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ομοιάζει δικαίως με ένα είδος οδύσσειας. Για μένα σίγουρα ήταν. Από την περίοδο της κρίσης του διδακτορικού μου μέχρι τώρα (από το 2021 μέχρι το 2026), αντιμετωπίζω έναν καταιγισμό από αδικίες και συμπεριφορές που δεν θα έπρεπε να έχουν καμία θέση σε ένα πανεπιστήμιο. Συμπεριφορές και αδικίες με θύτη άλλοτε διάφορες βίαιες παρατάξεις και εξωπανεπιστημιακές ομάδες, άλλοτε μέλη ΔΕΠ και άλλοτε Πρυτανείες και Κυβερνήσεις που κάνουν ό,τι μπορούν να μην τα βάλουν με συναδέλφους. Προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ, δεν υπήρξα ποτέ ασυνεπής στις ακαδημαϊκές μου υποχρεώσεις, έχω εμπλουτίσει το πανεπιστήμιο με ένα σωρό καινοτόμα προγραμμάτα και σεμινάρια και έχω φέρει το ελληνικό πανεπιστήμιο σε επαφή με πολλά ιδρύματα του εξωτερικού για να δημιουργήσω γέφυρες. Εν τέλει καταλήγω χτυπημένος με διάφορα είδη βίας, νιώθοντας υποχρεωμένος να πρέπει να καταναλώσω πολύτιμο χρόνο για υπομνήματα, ενστάσεις, μηνύσεις και ένα σωρό έξοδα, επειδή αν δεν το κάνω, μηδενίζεται κάθε πιθανότητα να αλλάξει κάποτε αυτό. Για όσους δεν ανήκουμε μάλιστα κάπου πολιτικά ή κομματικά, σε όλη αυτή την προσπάθεια είμαστε πάντα πολύ πιο μόνοι, με δημοσιογράφους και πολιτικούς να γυρνούν την πλάτη ευκολότερα.
Στην Ελλάδα και στο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν σε προστατεύει κανείς από την καθηγητική αυθαιρεσία ή από την ενδοπανεπιστημιακή βία. Έχοντας περάσει μάλιστα από όλη αυτή την οδύσσεια, γελάω μερικές φορές όταν συλλογίζομαι το πόσες φορές κάποιος που δεν με ξέρει, ιδίως άτομα από πολιτικούς χώρους στους οποίους δεν ανήκω (π.χ. αριστερά ή αναρχία), με παρουσίαζαν σαν «βολεμένο» και «εκπρόσωπο του συστήματος». Είμαι σίγουρος ότι παρόμοιες εμπειρίες έχουν να διηγηθούν πολλά ακόμη μέλη του πανεπιστημίου, τα οποία διστάζουν να μιλήσουν επειδή δεν θέλουν να μπλέξουν ή επειδή κάνουν υπομονή, ώστε να δείξουν καλή διαγωγή στην πανεπιστημιακή ομερτά μπας και βολευτούν στο μέλλον («όταν θα έρθει η σειρά τους»).
Εκείνο που με διευκολύνει κάπως να μιλήσω είναι ότι έχω βάσεις και στο εξωτερικό, οπότε και να με προσθέσουν στην black list οι διάφορες σχολές και τα τμήματα που καταγγέλλω, κάποια στιγμή θα προκύψουν άλλες επαγγελματικές δυνατότητες. Κάποιος που έχει όμως ως έδρα του την Ελλάδα, δεν έχει τέτοια ευχέρεια, οπότε εκεί αναγκάζεσαι να καταπιείς περισσότερα απ' όσα αντέχεις. Δεν μπορείς να ζητάς να έρθουν πίσω στην Ελλάδα όσοι έφυγαν στο εξωτερικό, τη στιγμή που επιτρέπεις σε αυτό το αίσχος να δρα ανενόχλητο και ατιμώρητο μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Η όλη ψυχοφθόρος διαδικασία μάλιστα έχει και ένα ακόμη ανεπιθύμητο αποτέλεσμα: έστω ότι με κάποιον μαγικό τρόπο δικαιώνεσαι και παίρνεις τη θέση που αξιοκρατικά αξίζεις. Θα βρεθείς πλάι σε συναδέλφους που δεν σε ήθελαν και που έκαναν ένα σωρό ραδιουργίες για να σε εμποδίσουν να την πάρεις. Πόσο καλή συνεργασία μπορείς να έχεις μαζί τους; Πόσο κατάλληλο περιβάλλον εργασίας θα είναι αυτό για την ψυχολογία σου;
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Υπουργό Παιδείας, κ. Sofia Zacharaki, που ακύρωσε μία παράτυπη εκλογή. Eλπίζω να συνεχίσει σε αυτή την κατεύθυνση πράττοντας τα δέοντα, ώστε αυτή η ψυχοφθόρα υπόθεση να λάβει ένα αίσιο τέλος με τους υπεύθυνους να τιμωρούνται. Καλώ και άλλους αδικημένους υποψηφίους και φοιτητές να συνδράμουν με δικές τους ανάλογες καταγγελίες. Όσο δεν μιλάμε, δεν θα αλλάξει τίποτα. Αν μιλήσουμε πολλοί, δεν θα μπορούν να μας βάλουν όλους στη black list.
Ουφ αυτό ήταν. Τα είπα και ξελάφρωσα. Εδώ και πολλά χρόνια κρατούσα μέσα μου πολύ πόνο.